Co powinny zawierać oczka wodne?

23Nie każdy gatunek ryby nadaje się do życia w oczku wodnym. Najczęściej hoduje się w nich karpie, karasie, złote orfy i liny, jesiotry oraz tołpygi. Dorosłe ryby powinny być karmione raz na dwa dni, gdyż częste żywienie sprzyja zanieczyszczeniu zbiornika wodnego. Inaczej sprawa wygląda przy młodych rybach – je powinno się karmić min. dwa razy dziennie. Nie powinno się wrzucać do oczek rozdrobnionego chleba oraz innych podobnych pokarmów, gdyż nie służą ani rybom ani wodzie. W zbiornikach dosyć często pojawiają się żaby oraz ślimaki. Dzięki żabom zyskujemy darmową muzykę – ich rechotanie. Ślimaki zaś usuwają z naszych stawików glony, które są nieraz niewygodnym elementem oczka wodnego. Należy też pamiętać, iż same te stworzenia nie wystarczą do istnienia stawików. Powinno się również zaopatrzyć w odpowiednią ilość roślin wodnych, które wpływają na równowagę biologiczną zbiornika. Do nich należą między innymi lilie wodne, rdestnica oraz wywłócznik. Rośliny te nie tylko dostarczają tlenu wodzie, ale są również schronieniem dla ryb. Dodatkowym atutem na zaopatrzenie tych roślin wodnym jest fakt, iż to właśnie one usuwają produkty przemiany materii ryb z wody. Mimo wszystko działkowcy powinni sami oczyszczać wodę. Oczka wodne są pięknym elementem naszego ogródka działkowego. Nadają uporządkowany oraz akustyczny ład naszego „cichego zakątka”, w którym odnajdujemy spokój i wytchnienie od miejskiego gwaru oraz cieszymy się wspaniałym widokiem. Pytanie to wydaje się być banalne i łatwe. Odpowiedź zaś jeszcze prostsza, bo dla wszystkich ludzi. Jednakże czy do końca jest to prawdą?? Zatem wniosek nasuwa się sam – każdy może mieć działkę. Wystarczy tylko kilka wolnych chwil i jeszcze więcej chęci, aby czerpać przyjemność z hodowania warzyw i owoców oraz spędzania wspólnych chwil z najbliższymi przy działkowym grillu i ogródku. Wiadomo, iż mając działkę lub ogród, trzeba mięć dostęp do wody, aby móc podlewać kwiaty i uprawy. Studnia to źródło darmowego wodopoju. Wystarczy wykopać ją i już można korzystać z wody. Na początku trzeba określić miejsce, w którym będzie usytuowana ta studnia. Następnie trzeba wiedzieć, jaką chcemy mieć jej głębokość i szerokość włazu. Minimalne rozmiary studni, której woda będzie się nadawała tylko do podlewania roślin to 2.5 metra głębokości oraz metr szerokości. Przy kopaniu studni należy pamiętać, iż powinna ona mieć kształt okrągły bądź kwadratowy. Im będzie szerszy otwór kopania, tym łatwiej będzie się go pogłębiać. Przy kopaniu można stosować stemple, które zapobiegną zawalaniu się ziemi. Po zakończeniu kopania powinno się umieścić w kominie studni pierścienie betonowe, które będą tworzyły jej boki. Trzeba użyć dźwigu do umieszczenia tych pierścieni, gdyż są one bardzo ciężkie. Zewnętrzne boki pierścieni, po ich usadowieniu w odpowiednich miejscach, trzeba zasypać piaskiem. Wystająca część studni powinna mieć wysokość nie mniejszą niż pół metra, inaczej nie będzie bezpieczna. Aby uniknąć wpadnięcia do otwartej studni powinno się założyć na otwór wieko. Po zakończeniu tych czynności trzeba poczekać, aż woda zacznie napływać przez glebę oraz łączenia pierścieni studni. Gdy już woda napełni się, będzie można podlewać uprawy. Pamiętajmy, iż w tak małej studni woda nie jest przefiltrowana i zawiera wiele zabrudzeń i bakterii.

Kategorie: Działka | Tagi: istnienie, lilia, rdestnica, równowaga, woda, wywłócznik, zbiornik

Trwałość eksploatacyjna

12Trwałość ścian stanowi o trwałości całego budynku, którą przyjmuje się do celów amortyzacji finansowej i w celach ubezpieczeniowych na: 80 lat – przy ścianach z materiałów masywnych, ogniotrwałych (mury), 50 lat – przy ścianach z drewna. Coraz częściej stosowane są lekkie drewniane ściany osłonowe do masywnych murowanych, prefabrykowanych bądź wylewanych ścian nośnych. Przyjmuje się, że jest możliwość wymiany tych ścian po 50 latach. W praktyce, jak wiemy, trwałość budynków i ich ścian jest większa, ale zależy to od prawidłowej konserwacji w okresie eksploatacji budynku. Na trwałość ma oczywiście wpływ prawidłowe zabezpieczenie antykorozyjne wszystkich części metalowych i staranne (szczelne) ich osadzenie (balustrady, wsporniki itp.). Części drewniane wymagają zabezpieczenia przed grzybem i szkodnikami biologicznymi (przez impregnację i malowanie), a także przeciw pożarowi. Ponadto wszystkie załamania poziome elewacji, wystające daszki i podokienniki powinny być obrobione blachą ocynkowaną. Ponieważ wytrzymałość zaprawy jest z reguły mniejsza niż wytrzymałość cegły, spoiny nie powinny być zbyt grube. Zbyt grube spoiny powodują, na skutek wysychania zaprawy i nacisku górnych warstw, nadmierne osiadanie muru, zmniejszają jego wytrzymałość, a ponadto sprzyjają przenikaniu ciepła przez mur, tworząc tzw. mostki termiczne. Spoina powinna mieć jednakową grubość na całej swej długości. Grubość spoin w murze jest znormalizowana (tzn. ustalona normą techniczną) i powinna wynosić: – 12 mm dla spoin poziomych, zwanych również spoinami wspornymi, -10 mm dla spoin pionowych (podłużnych i poprzecznych). Kilkumilimetrowe odchylenia od wyżej podanych wielkości są w budynkach jednorodzinnych dopuszczalne. Zapamiętajmy jednak, że przy grubości spoin 12 mm na 1 m wysokości muru wypada dokładnie 13 warstw cegieł znormalizowanych (25/x 12 x 6,5 cm) i ta liczba warstw powinna być zachowana. Grubość spoin poziomych kontrolujemy za pomocą warstwomierza, którym może być zwykła łata drewniana z wbitymi do połowy gwoździami, w odstępach co 77 mm. Ściany można murować z następujących materiałów: cegieł pełnych (wypalanych, tzn. ceramicznych, i sylikatowych, tzn. wapienno-piaskowych), cegieł dziurawek, kratówek i szczelinówek, pustaków betonowych, bloczków betonowych i gazobetonowych /oraz kamieni naturalnych. Ich właściwości i zastosowanie omówione zostały w innym tekście. Wybór materiałów i konstrukcji zależy od umiejscowienia ściany w budynku oraz od funkcji, jaką ma ona pełnić. Wewnętrzne ściany nośne, a także konstrukcyjne (nośne) warstwy zewnętrznych ścian warstwowych wykonuje się jako masywne z jednorodnego materiału, bez szczelin i pustek – najczęściej w postaci muru ceglanego o grubości 1 cegły, tj. 25 cm. Najodpowiedniejszym materiałem na ściany wewnętrzne nośne jest przede wszytkim cegła pełna ceramiczna klasy 75, możemy ją jednak zastąpić materiałami tańszymi lub bardziej dostępnymi: cegłą sy li kątową, bloczkami gazobetonowymi odmiany M 700 oraz bloczkami i pustakami betonowymi wyprodukowanymi z kruszyw miejscowego pochodzenia.

Kategorie: Dom | Tagi: drewno, eksploatacja, impregnacja, lakier, malowanie, ściany, trwały, ubezpieczenie

Ogólne wiadomości o grzejnika

35Grzejniki łazienkowe ozdobne służą do komfortowego wyposażenia łazienki. Do łazienki najczęściej stosuje się grzejniki łazienkowe ozdobne typu drabinkowego. Tego typu grzejniki nie tylko ogrzewają łazienkę ale jednocześnie można na nich przewiesić mokry ręcznik. Można je zastosować do centralnego ogrzewania (centralne ogrzewanie grawitacyjne lub z zastosowaniem pompy obiegowej). Do takiego grzejnika może być zamontowana grzałka elektryczna i wtedy można z niego korzystać poza sezonem grzewczym czyli w sezonie ogrzewany jest woda z centralnego ogrzewania a poza sezonem ogrzewa go grzałka elektryczna. Grzejniki łazienkowe ozdobne produkowane są ze stali i mają ściankę grubości około dwóch milimetrów. Malowane są najczęściej metoda elektrostatyczną dzięki czemu powłoka lakieru jest równomiernie rozłożona na wszystkich elementach grzejnika. Pomalowany grzejnik jest wypalany w piecu. W sprzedaży są dostępne grzejniki łazienkowe ozdobne w kolorach z palety RAL, w kolorze satynowym oraz malowanym chromie. Grzejniki łazienkowe ozdobne mogą zaskoczyć nie tylko nowymi rozwiązaniami technicznymi oraz kształtami ale również ich nietypowym zastosowaniem. Podstawowym zastosowaniem grzejników łazienkowych jest oczywiście ogrzewanie łazienki ale grzejniki nietypowe mogą być zastosowane na przykład jako ścianka działowa. Tego typu grzejniki łazienkowe ozdobne montowane są prostopadle do ściany dzięki czemu pełnić mogą funkcje ażurowej ścianki działowej wykorzystywanej do aranżacji łazienki. W tego typu grzejnikach wykorzystuje się podwójne rzędy rurek poziomych przez co uzyskuje się większą moc grzewczą grzejnika w stosunku do jego powierzchni. Trwałość grzejnika zapewnia podwójna powłoka antykorozyjna która nakładana jest metodą anaforezy oraz napylania elektrostatycznego. Powierzchnia tego typu grzejnika jest gładka a przez to łatwo utrzymać ją w czystości. Może ona być praktyczną suszarką a jednocześnie dzielić powierzchnię łazienki na dwa osobne pomieszczenia a jednocześnie przepuszczają światło.

Kategorie: Ogrzewanie | Tagi: dostęp, elektryczna, grzałka, grzejnik, mokra, sprzedaż, wiadomość, wyposażenie, łazienki

Lato na działce

25Ostatnimi czasy zauważono, iż coraz więcej ludzi przeprowadza się w okresie wiosenno – letnim na ogródki działkowe. Jaki jest tego powód i przyczyna? Pierwszym czynnikiem takich migracji jest szukanie spokoju oraz chęć powrotu do łona natury ze strony działkowiczów. Ogrody działkowe zazwyczaj usytuowane są na obrzeżach miasta, mogą znajdować się również poza granicami miejscowości. Dzięki takiej lokalizacji ludzie odzyskują utraconą harmonię w miejskim gwarze, cieszą się błogą ciszą spokojem. Ludzie odnajdują tam odpoczynek od osobistych kłopotów związanych z pracą i szarą codziennością, wracają na upragnione łono natury i czują się „panami swojego losu”. Dosyć często działkowicze posiadają psy, które po przywiezieniu na teren ogródka mają przestrzeń do „wybiegania się”. Często również zwierzęta te pilnują upraw i dobytku swoich właścicieli. Osoby takie zazwyczaj są przyzwyczajone do swoich czworonogów i wolą spędzić okres letni na własnej działce wraz z pupilem. Co więcej osoby, które posiadają własne działki, chcą dopilnować jak najlepiej hodowli swoich upraw wybierają życie latem w altankach ogródkowych. Dzięki temu uprawy są na czas podlewane, pielone i zrywane oraz rosną lepiej niż na niedopilnowanych ogrodach. Zjawisko zamieszkiwania ludzi w okresie wiosenno – letnim na działkach jest czymś nowym lecz, na skalę naszego kraju, w miarę popularnym i rosnącym. Społeczeństwo coraz częściej woli ciszę i spokój działkowego ogródka niż miejską wrzawę. Praca mrówek w ogrodzie czy na działce jest uciążliwa dla ludzi. Często widać ich mrowiska, które niszczą ład i porządek wypielęgnowanych trawników czy kostek ułożonych na ścieżkę. Mrówki potrafią również zagnieździć się w zagonkach kwiatów czy warzyw, przez co uprawy z biegiem czasu zostają osłabione , podgryzane i obumierają. Najważniejsza wtedy jest likwidacja królowej, która składa jaja gdy widzi, że jej ilość pracownic maleje. Ludzie najczęściej zalewają wtedy gorącą wodą kopce. Układają również na nie świeże liście pomidora wydzielające zapach, które mrówki najprawdopodobniej nie lubią. Jednak to nie jest jedyna metoda ich usunięcia. Istnieją preparaty zawierające insektycydy, które zwalczają widoczne mrówki i zapobiegają pojawianiu się kolejnych intruzów. Inny sposób to zrobienie dookoła zagonków ścieżki z cynamonu, która powinna zadziałać jak wysoki mur, barykadujący wejście dla mrówek. Istnieją również żelowe krążki, w których robi się wypustki, aby ogrodowe insekty mogły do nich wejść oraz wiele innych preparatów skutecznie je odstraszających. Gdy mrówki zameldują się w altance można przetrzeć ścierką nasączoną octem miejsca z których zazwyczaj wychodzą. W półkach zaś możemy posypać proszek do pieczenia, bądź położyć spleśniałą cytrynę. Należy jednak pamiętać, iż nie powinno się całkowicie usuwać mrówek z naszego terytorium, gdyż mimo wszystko wspomagają one utrzymać naturalną równowagę naszego ogródka czy działki.

Kategorie: Działka | Tagi: działka, lato, migracja, natura, ogródek, spokój, szukanie, łono